اگر شما همانگونه كه در انتخاب لبا س عروسی تان دقت می كنید در نگهداری از آن هم به همان اندازه دقت كنید ، حفظ آن می تواند به عنوان یك ارثیه فامیلی برای نسل آیندتان لذت بخش باشد.

مراحل:
برای محافظت از لباستان قبل از اینكه آن را به خشكشویی ببرید ، آن را در بسته اولیه ای كه لباس را درآن آورده اید و یا در یك بسته
پلاستیكی مناسب قرار دهید.
یك خشكشویی ماهر را انتخاب كنید، ترجیحاً بایستی مركزی باشد كه در شستشوی لباسهای رسمی تخصص دارد. توصیه های لازم را از
دوستانتان یا خیاط و فروشنده لباس عروس تان بخواهید.
بلافاصله بعد از مراسم ازدواجتان لباس را به خشكشویی بدهید.
از وجود تمام لكه ها مثل قطره نوشیدنی، لكه روژلب و همچنین در مورد هر گونه تزئیناتی كه روی لباستان چسبیده یا دوخته شده است
خشكشویی را آگاه كنید ( این تكه ها در حین فرآیند شستشو مستعد افتادن هستند).
از خشكشویی جهت نگهداری لباستان یك جعبه مخصوص بخواهید و لباستان راقبل از قرار دادن درون جعبه در یك لفاف كاغذی بپیچید(
ضرورت دارد جنس جعبه و لفاف کاغذی فاقد خاصیت اسِدی باشد) . همچنین شما می توانید لباستان را از بندینكهای دوخته شده در داخل
لباستان روی یك رخت آویز اپل دار آویزان كنید و بعد آن را در یك پوشش كتانی سفید بپیچید.
لباس را در یك مكان خشك ، با دمای مناسب ودور از نور مستقیم خورشید نگهداری نمایید.
بطور سالیانه لباستان را بمنظور بررسی نواحی رنگ بری یا لكه های بری شده وارسی كنید، همچنین اجازه دهید تا لباستان هوا بخورد.

نكات قابل توجه:
ازطریق تماس با یك موسسه طراحی لباس واقع در نزدیكی محل زندگیتان ، یك خشكشویی قابل اطمینان را پیدا كنید، هم چنین می‌توانید از
آن موسسه بخواهید پاك كننده مورد مصرف خود را به شما معرفی كند و یا اینكه با یكی از موسسات حفظ الیاف تماس بگیرید.
قبل از آن روز بزرگ ، ترتیبی اتخاذ نمائید تا یكی از دوستانتان یا یكی از اعضا خانواده در زمانیکه شما در ماه عسل هستید، اقدامات لازم
جهت حفظ لباستان را انجام دهد.
در موقع وارسی لباستان بمنظور پیدا كردن لكه ها ، داخل لباس را هم چك كنید زیرا ممكن است آرایش تان به هنگام پوشیدن و در آوردن
لباس ، روی آن مالیده شده باشد.
از بسته بندیهای سلفونی، بدلیل ناپایداری آن در برابر نور اجتناب كنید.

هشدارها:
بعضی از لكه ها بعد از ماهها و حتی سالها دیده نمی شوند،لباس را به محض دیدن لكه های جدید به خشكشویی ببرید.
آویزان كردن لباستان ممكن است باعث كشیدگی ( كش آمدن) در نواحی گردن و شانه ها شود.

شاید شما هم جزو آن دسته از خانمهایی باشید که از لایه لایه شدن ناخنها و شکنندگی سریع آنها رنج ببرید و راههای زیادی مثل استفاده از آبلیمو و یا روشهای دیگررا نیز امتحان کرده باشید، اینبار می توانید از یک روش ساده و البته گیاهی برای رفع این مشکل استفاده کرده و تاثیر گذاری بهتر آن را ببینید.

برای جلوگیری از شکنندگی ناخن‌ها یک مشت گیاه دم اسبی تهیه کنید. این گیاه حاوی سیلیس است و برای رفع سنگ کلیه، عفونت‌های ادراری و فرسودگی ناخن‌ها موثر عمل می‌کند. گیاه دم اسبی را داخل آب سرد بریزید و بجوشانید. شعله را کم کنید و بگذارید به مدت 15 دقیقه بجوشد.
محلول را از صافی رد کنید و داخل یک کاسه بزرگ بریزید. روزانه به مدت ده دقیقه ناخن‌هایتان راداخل این محلول قرار دهید.

متخصصان تاکید کردند: پیاده‌روی خطر بروز سکته مغزی را در زنان کاهش می‌دهد.
محققان در یک پژوهش جدید دریافته‌اند زنانی که دو ساعت یا بیشتر در هفته پیاده‌روی می‌کنند یا معمولا عادت دارند که سریع راه بروند، در مقایسه با زنانی که اصلا عادت به پیاده‌روی ندارند، به میزان قابل توجهی کمتر دچار سکته مغزی می‌شوند.

محققان تاکید کردند: با پیاده‌روی خطر بروز تمام انواع سکته مغزی از جمله سکته ناشی از تشکیل لخته‌های خونی و نیز سکته ناشی از خونریزی کاهش می‌یابد.

دکتر جاکوب ساتلمایر، پژوهشگر اصلی این تحقیق و متخصص اپیدمیولوژی در دانشکده بهداشت عمومی هاروارد در بوستون خاطرنشان کرد: فعالیت و تحرک بدنی از جمله پیاده‌روی منظم یک رفتار و عادت اصلاح کننده مهم برای پیشگیری از سکته مغزی است.

وی افزود: تحرک بدنی برای ارتقای سلامت قلبی و عروقی و کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی ضروری بوده و پیاده‌روی یکی از روش‌های مهم برای رسیدن به تحرک بدنی مطلوب است.

محققان در این پژوهش، 39 هزار و 315 متخصص بهداشتی زن را که متوسط سن آنها 54 سال بود و عمدتا سفید پوست بودند، تحت مطالعه قرار دادند. شرکت کنندگان هر دو یا سه سال یکبار از میزان فعالیت‌های بدنی خود در ساعات تفریح گزارش دادند.

این ساعات شامل انجام انواع مختلفی از ورزش‌ها مثل دوچرخه‌سواری، تنیس، استفاده از دستگاه‌های ورزشی مثل تردمیل، یوگا، شنا، ایروبیک، دو و پیاده‌روی می‌شدند و محققان دریافتند حتی یک پیاده‌روی ساده می‌تواند به میزان قابل توجهی خطر ابتلا به سکته مغزی را در زنان کاهش دهد.

طلوع نور، همراه است با آغازی که برای هرکدام از ما رنگ و طرحی منحصر و مخصوص به خود دارد. از خانه بیرون می‌زنیم؛ صبحانه‌خورده یا نخورده، شاد یا غمگین، باانرژی یا بی‌حال و کم‌رمق؛ در تمام حالت‌های ممکن، از خانه به قصد رفتن به محل کار خارج می‌شویم و در این بیرون‌آمدن از یک محیط و وارد‌شدن به محیطی دیگر، عملاً یک‌سری تغییرات، ما را دچار خود خواهد نمود؛ محیط گرم و صمیمی خانه و دنیای خارج از آن با مختصات ویژه و مخصوص به خود.

هر کدام از ما وقتی قدم در محیط بیرون از خانه می‌گذاریم، بخشی از تابلوی آن‌روز و یا تکّه‌ای از پازل جامعه را کامل می‌نماییم؛ تابلویی با هزاران‌هزار تکّه که هریک از ما به آن حس و وجود می‌بخشیم. شما خودتان در لحظاتی کوتاه، تصور نمایید که اگر آدم‌هایی اخمو، گیج و گنگ و ناراحت و عصبانی با بی‌حالی تمام خواسته باشند این پازل را کامل نمایند، چه اتفاقی می‌افتد و سرنوشت آن تابلو چه خواهد شد؟!

هر کدام از ما، عادات مخصوص به خود را داریم؛ دیر یا زود خوابیدن، فضایی که برای خوابیدن انتخاب می‌نماییم و… در جهت مقابل، تمام آدم‌ها بیدارشدن‌شان هم تابع برخی عادت‌ها و تکرارهایی‌ست که بر اثر کثرت انجام، به یک تیپ شخصیتی تبدیل شده‌اند.

بیدارشدن در ساعات مختلف، فارغ از آن‌که سحرخیزی را همیشه باید درنظر داشته باشیم، یک مسأله‌ی کاملاً طبیعی و فردی‌ست که در دنیای ماشینی و آپارتمانی امروز، برخی را به‌شدت دچار دیر بیدارشدن نیز نموده است؛ خستگی ناشی از رفت‌و‌آمدهای طولانی، دیرخوابیدن‌ها و روبه‌روی تلویزیون خواب‌رفتن‌ها، شام‌خوردن‌های انتهای شب و مهمانی‌هایی که گاه تا پاسی از شب ادامه‌می‌یابد، همه و همه برای بیدارشدن در ساعات نخستین روز، ما را دچار مشکل می‌نماید.

اما در هر ساعت از روز که بیدار شدیم، باید خود را برای یک زندگی زیبا و دوست‌داشتنی به تمامی معنای کلمه مهیا نماییم. خوردن صبحانه‌ای هرچند مختصر، دوش‌گرفتن و تغییر هرچند اندک در پوشش و ظاهر، می‌تواند به این مهم کمک نماید که «بازسازی‌شده»، قدم در اجتماع گذاریم. اگرچه نحوه‌ی خوابیدن و تعداد ساعاتی که به بدن فرصت می‌دهیم تا نیروهای از دست‌رفته‌ی خود را بازیابی نماید، مهم است اما در همان دقایقی که بیدار می‌شویم هم می‌توانیم تغییراتی اساسی و درخور توجه در خود به‌وجود آوریم.

گوش‌دادن به خبرهای صبحگاهی رادیو، فقط چند دقیقه گوش‌دادن به یک موسیقی آرام و التیام‌دهنده، خوش‌وبش با اهل منزل، حتی قدم در کوچه نهادن به بهانه‌ی خرید نان، همه در بازیابی روحی ما تأثیر به‌سزایی می‌تواند داشته باشد که در بیش‌تر مواقع از آن غافلیم.

اگر بپذیریم که همراه‌شدن با دریای خروشان جامعه در ساعاتی می‌تواند تأثیر متقابل داشته باشد، هر کدام از ما می‌توانیم منبع بی‌کران شادی و انرژی برای اطرافیان خود باشیم؛ هم‌صحبتی شاد و پرانرژی، همکاری سرحال و بانشاط ، همسایه‌ای خوش‌رو و مهربان ، هم‌کلاسی آرام و دوست‌داشتنی، همسری مهربان و صبور ، کسانی هستند که یا با ما مواجه‌اند و یا ما دیگران را با این عناوین مواجه می‌نماییم.

آغاز هر مقوله‌ای اگر همراه با شادی و رضایت باشد، در پایان نتیجه‌ای خارق‌العاده برجای خواهد نهاد؛ پدر شاد و پرانرژی، خانواده‌ای موفق را به بیرون از خانه هدایت می‌نماید و همسری مهربان و گشاده‌رو، روزی همراه با سرور و شادی را مژده می‌دهد و فرزندان این خانواده تمام روز، منبعی تمام‌ناشدنی از شادی و نیرویی اثرگذار می‌شوند که بخشی از جامعه را متأثر از خود به‌سمت کمال پیش‌می‌برند. این اثرات در محیط جامعه، محل کار و بازخوردهای کاری، نمود عینی و مستقیم پیدا می‌نماید.

با آغازهایی عاشقانه می‌توانیم به زیباترین شکل ممکن در بهبود کیفیت روحی جامعه‌ی اطراف خود و یا دست‌کم جامعه‌ای که با ما سر و کار دارد، مفید و مؤثر باشیم.

یک لبخند، یک فنجان چای داغ، یک تکه نان تازه و چند جمله‌ی کوتاه و امیدبخش، می‌تواند صبحی دلنشین برای تمامی اطرافیان ما فراهم نماید؛ همین صبح پیش‌رو یا صبحی که فردا طلوع می‌نماید، امتحان کنید؛ معجزه‌ای خیره‌کننده پس از آن آغاز عاشقانه در انتظار شماست!